De overwinning van de sprinter kwam niet als een complete verrassing. De aankomst in Huy is hem op het lijf geschreven en dat het met de vorm wel goed zat bewees hij afgelopen zondag al. Toch keek Di Luca liever vooruit dan dat hij zich druk maakte om de midweekse koers.
De hele dag koerste hij echter vlot mee voorin, liet zijn ploeg veel werk opknappen en maakte het uiteindelijk netjes af. Een overwinning uit het boekje.
De koers werd lange tijd gekleurd door een kopgroep van zeven man. Na aankomst in de heuvelzone spatte die groep vluchters uiteen en werd deze gereduceerd tot twee. De altijd sterke Jens Voigt nam het voortouw met als opvallende metgezel Jef Peeters van Chocolade Jacques. Bergop was het vooral Jens Voigt die het kopwerk op zich nam, op het vlakke nog zo nu en dan afgelost door zijn compagnon. Toch beschouwde de Duitser Peeters als teveel ballast en na de beklimming van de Côte de Coutisse besloot Voigt het alleen te proberen.
Lange tijd slaagde de renner van CSC daar wonderwel in. Het peloton maakte serieuze vaart maar kwamen geen meter dichter. Voigt wist zelfs een paar seconden meer te sprokkelen. Op zo’n vijfentwintig kilometer van de streep ging het kaarsje dan toch langzaam uit. De vele demarrages in het peloton brachten de voorsprong al snel terug tot onder de minuut. Na de voorlaatste beklimming van de dag, de Côte de Ben-Ahin, werd de solo van Voigt definitief teniet gedaan door vier renners die zich losgemaakt hadden van het peloton. Pereiro, Vasseur, Pineau en Chavanel probeerden zo met een kleine voorsprong aan de muur te beginnen maar nadat zij Voigt in rekenden, kwam de vlucht ook al snel ten einde.
Een uitgedund peloton arriveerde vervolgens aan de voet van de muur met de grote namen op de voorposten van het peloton. De renners leken vrees te hebben om geparkeerd te komen te staan en wachtten daarom lang tot een beslissende aanval. Uiteindelijk zette een speldenprik van Sinkewitz en een rush van de derde rij van het peloton van Kirchen de sprint in gang. Di Luca kon echter vlot volgen en reed na een simpele sprint zijn concurrenten uit het wiel. Een nog bijzonder fris uitziende Di Luca wint voor een tweede keer in vier dagen met Kirchen als sterke tweede en Rebellin als derde. De renner van Gerolsteiner is in goede vorm maar lijkt de finishing touch te missen die hij vorig jaar bezat. Dit jaar is Di Luca voor even de ongekroonde koning van het wielrennen en wellicht kan hij de ongekende prestatie van zijn landgenoot van vorig jaar herhalen.
De generale repetitie voor Luik werd dus door Di Luca perfect uitgevoerd. Andere renners hebben zich door hun sterke optreden ook in de kijker gereden, anderen stelden iets teleur. Van Franco Pellizotti mogen we niet al te veel verwachten aankomende zondag. Dan zal Danilo Di Luca weer gewoon kopman zijn.