Na een verbluffend staaltje machtsvertoon twee weken geleden in Zürich won il Grillo zaterdag ook nog de Ronde van Lombardije, geliefkoosd als de wedstrijd van de vallende bladeren.

In de Züri Metzgete soleerde Bettini naar de overwinning. In Lombardije konden nog drie coureurs hem op hangen en wurgen volgen maar waren er voor zijn landgenoot Gilberto Simoni, de opnieuw ijzersterke Luxemburger Frank Schleck en de Italiaan Giampaolo Caruso slechts ereplaatsen te verdelen.

Bettini toonde in de 246 kilometer tussen Mendrisio en Como aan nog steeds tot de beste eendaagse coureurs van de wereld te horen.
Deels door ziekte ging dit jaar een groot deel van zijn voorjaar de mist in.


Paolo Bettini (31) was nu eens niet de grote man in Luik-Bastenaken-Luik, maar bereikte pas in de Ronde van Italië weer een aanvaardbaar niveau, resulterend in een ritzege en een kortstondig bezit van de roze leiderstrui. In de Ronde van Zwitserland (juni) stapte hij af om pas weer in de Ronde van Spanje half september met een ritzege van zich te doen spreken.
Hij was precies op tijd in vorm voor het WK in Madrid, maar kreeg niet de steun die hij wilde omdat de Italiaanse bondscoach Ballerini toch vooral gokte op de sprintcapaciteiten van Alessandro Petacchi.

De afloop is bekend: Petacchi bleek in de slotfase niet in goeden doen, maar Bettini had op dat moment al met zijn krachten gesmeten en verloor tegen een Belgisch collectief met afmaker Tom Boonen.


Bettini zon op wraak. In de Züri Metzgete voerde de adrenaline hem naar een doldrieste solo van zo'n veertig kilometer in de stromende regen. Zaterdag in de Ronde van Lombardije stond Bettini aan de basis van de beslissende ontsnapping.

Dat gebeurde in de beklimming van de Ghisallo, op dat moment nog achter een groep vroege vluchters onder wie de Nederlander Bram de Groot. Bettini zette aan op 52 kilometer van de streep en kreeg een viertal mee: Simoni, Schleck, Caruso en de Spanjaard Sastre.

Bettini was onbetwist de sterkste. In de beklimming van de Civiglio kon alleen Simoni nog aanklampen. Schleck slaagde er in terug te keren, net als Caruso. Maar eigenlijk was al lang duidelijk wie er in Como de armen in de lucht ging gooien: Bettini natuurlijk, voor Simoni, die nog op zoek moet naar een ploeg voor volgend jaar nadat bleek dat zijn ploegleider Ferretti zijn opgelicht in plannen voor volgend jaar.